Yıl: 24

7 Nisan 2003

 Irak Halkı Direnişiyle Bize Yol Gösteriyor!

Yanı başımızda bir işgal ve katliam yaşanıyor. Bu işgal ve katliam 19 Mart günü ABD önderliğindeki emperyalist güçlerin Irak’ı bombalamasıyla başladı. Yıllarca süren ambargo sonucunda milyonlarca kadın, çocuk, yaşlı ve hasta Iraklı hayatını kaybetmiş ve daha fazlası sakat kalmıştı. Tam 18 gündür devam eden işgal ve katliamın sonucunda ise yine binlerce Iraklı hayatını kaybetti ya da sakat kaldı. Tüm dünya ile birlikte bu katliam ve işgalin zoraki tanıklarıyız. Dev askeri ve ekonomik gücüyle dünyayı terbiye etmeye yeminli ABD emperyalizminin tiranı Bush ve müttefiki İngiliz emperyalizminin “İşçi” partili başbakanı üçüncü yolcu “solcu” Blair neye ve niçin tanıklık etmemizi istiyorlar? Bush-Blair ikilisi kendi halklarının çoğunluğunun bile nefretlerini kazanma pahasına hangi amacın peşindeler? Kendi onaylarıyla kimyasal silah bulmak için Irak’a giden araştırma ekiplerinin dahi elle tutulur bir ipucu bulamadıklarını açıklamalarını önemsemeyen; işgal ve katliamları için gerekli meşruiyeti ve hukuku her daim kendileri için yeniden oluşturan ve bunu ilk kez değil birçok kez yapmış olan bu emperyalist işgal güçlerine karşı Irak halkını nasıl destekleyebiliriz, bu işgal ve katliamı nasıl durdurabiliriz?

Onbinlerce Türkiyeli işçi ve emekçi Iraklı halkıyla dayanışmak ve emperyalist işgale hayır demek için bugün bu duygu ve düşüncelerle meydanları doldurdu. İstanbul Çağlayan Meydanı her zaman olduğu gibi yine işçi ve emekçi örgütlerini, sol parti ve grupları, çok sayıda emekten, özgürlükten, eşitlikten yana örgütü ve binlerce, tanık olmak sorumlu olmaktır diye düşünen insanı ağırladı. Hep bir ağızdan atılan sloganlar eşliğinde kenetlenen onbinler bombaların değil ama yağmurun altında Irak halkının yalnız olmadığını hep bir ağızdan haykırdı.

Miting, “Savaşa Karşı İstanbul Buluşması” adıyla, içinde Emek Platformu’nun da bulunduğu “Irak’ta Savaşa Hayır Koordinasyonu” öncülüğünde düzenlendi. 1 Mart Ankara Sıhhiye mitinginden sonra Irak’ın emperyalist işgaline karşı Türkiye’de bugüne kadar yapılan en kitlesel miting bu oldu. 22 Mart İzmit mitinginden sonra emperyalist işgal karşısında işçi ve emekçi kardeşlerimizin, “Daha kararlı, daha kalabalık ve daha coşkulu” kitlesel eylemlilikler içinde olması gerektiğini ve Irak halkının direnişinde en büyük desteği, “Güçlerimizi birleştirip, sloganlarımızı ortaklaştırarak” yapabileceğimizi söylemiştik. Bugün birçok eksikliğe rağmen bu yolda önemli adımlar attık. Devamını getirmeli talep ve sloganlarımızı tam hedefe odaklamalıyız...

İşgali ve katliamı durdurabilmenin ve emperyalizme Ortadoğu’yu mezar edebilmenin yolu işçi ve emekçiler olarak gücümüzü örgütlemekten ve harekete geçirmekten geçiyor. İşçi sınıfı önderliğinde tüm emekçilerin emperyalizme karşı kitle seferberlikleri içinde birleşmesi bugün Iraklı kardeşleriyle dayanışmanın en önemli halkalarından biridir. Türkiye işçi sınıfı, dünyadaki tüm işçi ve emekçilerle birlikte emperyalizme ve kapitalizme karşı güçlü bir enternasyonalist barikat örebildiği ölçüde savaş makinelerinin dişlilerini kırabilir. Başta ABD, İngiltere ve içinde Türkiye’nin de bulunduğu bölge ülkelerinin işçi ve emekçileri eğer hayatı durdurma iradesini gösterebilirse kuşkusuz bu savaşı durdurabilmenin de olanaklarını sağlayacaktır.

Emperyalist işgal ve katliamlara karşı tüm dünyada olduğu gibi Türkiye’de de büyük bir nefret hakim. Sadece mitinglerde değil hayatın her alanında bu büyük nefreti, isyanı, öfkeyi görebilmek olanaklı. ABD ve İngiliz emperyalizminin öncülüğündeki “Koalisyon Güçleri”nin bu duyguların merkezi hedefi olması yeterli mi? Geçmişten bugüne emperyalizmin en büyük işbirlikçisi başta Ortadoğu ülkeleri olmak üzere dünyanın birçok ülkesindeki hükümetler ve rejimler oldu. Irak halkının işgal ve katliamını gerçekleştiren emperyalist güçler bugün de Türkiye ve benzeri birçok ülkenin açık ve/veya örtülü desteği altında saldırıları için gerekli meşruiyeti sağlamadı mı? Kuşkusuz evet! Bugüne kadar hükümetin ve MGK’nın istifası talebinin mitinglerde çok az yer bulması çok önemli bir eksiklik oldu. Türkiye işçi ve emekçileri tüm talep ve sloganlarının merkezine AKP hükümetinin ve MGK’nın istifasını ve tüm sorumluların hesap vermesini koymalıdır. Emperyalizm karşısında gösterdiğimiz kararlılığımızı kendi hükümet ve rejimlerimiz karşısında da göstermeliyiz. Büyük emperyalist çarkın işleyişinde işbirlikçi, uzlaşmacı hükümet ve rejimlerin üstlendiği rolü kırmak için uzlaşmacı, işbirlikçi hükümetlerimize karşı istifa taleplerimizi en üst noktalara çıkarmalıyız.

Ana Sayfa          Gündem         Dünya          Enternasyonal          Belgeler         İşçi Cephesi          Yazarlar